Jak grać w Rummy

Rummy to korzeń całej rodziny gier karcianych — Gin, Canasta, Rummikub i dziesiątki innych wyrosły właśnie z niego. Podstawowa wersja jest cudownie prosta do nauki, a wciąż wynagradza bystrą grę: zbieraj karty w melodie, wykładaj je na stół i bądź pierwszym, który opróżni rękę. Tutaj grasz jeden na jednego przeciwko botowi.

Cel

Bądź pierwszym, który zdobędzie 100 punktów w tylu rozdaniach, ile trzeba. Punkty zdobywasz, wychodząc — opróżniając rękę — i zgarniając wartość kart, które wciąż trzyma przeciwnik.

Melodie

• Sety — trzy lub cztery karty tego samego rangu (trzy siódemki).
• Sekwensy — trzy lub więcej kart po kolei w jednym kolorze (5-6-7 kier). As jest niski: A-2-3 to sekwens, D-K-A już nie.
• Karty pozostałe w ręce na koniec liczą się przeciwko tobie: figury i dziesiątki po 10, asy po 1, reszta według wartości.

Rozgrywanie tury

Najpierw dobierz — weź odkrytą kartę ze stosu zrzutów, jeśli ci pomaga, albo wierzchnią kartę z talii. Następnie możesz wyłożyć: naciśnij przycisk, by położyć na wspólnym stole każdą gotową melodię, którą trzymasz, i dołożyć luźne karty do melodii już tam leżących (twoich lub przeciwnika) — ale dokładać możesz dopiero po wyłożeniu własnej melodii. Na koniec odrzuć jedną kartę, dotykając jej, co kończy twoją turę. Karty z twojej ręki, które tworzą melodię, są obrysowane na zielono, by ci pomóc.

Wychodzenie i punktacja

W chwili, gdy twoja ręka jest pusta, wyszedłeś i rozdanie się kończy. Zdobywasz łączną wartość oczek każdej karty wciąż pozostałej w ręce przeciwnika, więc wyjście, gdy trzyma on ciężkie karty, jest najwięcej warte. Następnie rozdanie przechodzi dalej i zaczyna się nowe; pierwszy gracz, który osiągnie 100 punktów, wygrywa partię. Sztuka tkwi w tempie: wyłóż wcześnie, by zaksięgować postęp i odciąć przeciwnika od dokładania, albo wstrzymaj się trochę dłużej, by przyłapać go z pełną ręką — ale nie tak długo, by wyszedł pierwszy. L wykłada, N rozpoczyna nową grę.