Hoe speel je Halvemaan Solitaire

Halvemaan is een grootse patience met twee decks, traditioneel uitgelegd in een wijde halvemaan van zestien kleine waaiers rond een kern van acht basissen. Het is een van de veeleisendste solitaires — het winstpercentage is laag en elke zet telt — maar hij beloont geduld en vooruitdenken als weinig andere, en de drie kostbare schudbeurten geven je net genoeg speelruimte om uit een knoop te ontsnappen. Als je het lange spel van Spider leuk vindt, is Halvemaan de volgende berg om te beklimmen.

Doel

Verplaats alle 104 kaarten naar de acht basissen. Vier basissen bouwen op per kleur van Aas tot Heer; de andere vier bouwen af per kleur van Heer tot Aas. Maak alle acht af en je wint.

Het bord

• Acht basissen staan bovenaan — een Aas en een Heer al op hun plaats voor elke kleur. De gestreepte stapels bouwen op; de gestippelde bouwen af.
• Zestien stapels van zes kaarten waaieren eronder uit. Elke kaart is zichtbaar, maar alleen de kaart aan het eind van elke stapel is in het spel.

Zetten

• Speel de bovenste kaart van een stapel naar een basis wanneer het de volgende kaart omhoog is (voor een Aas-stapel) of omlaag (voor een Heer-stapel) in die kleur.
• Of leg hem boven op een andere stapel als hij van dezelfde kleur is en precies één rang hoger of lager — bordreeksen mogen beide kanten op lopen.
• Er beweegt maar één kaart tegelijk, en lege stapels worden niet bijgevuld, dus denk na voordat je er een leegt. Dubbelklik op een kaart om hem automatisch naar een basis te sturen.

Schudden en strategie

Als je vastloopt, verplaatst de knop Schudden de onderste kaart van elke stapel naar boven — je krijgt er drie per spel, en ze zijn je enige uitweg uit een dode stand, dus gebruik ze verstandig. De kunst van Halvemaan is je opties openhouden: begraaf geen kaart die je snel nodig hebt, bouw bordreeksen die je later in één keer naar een basis kunt voeren en probeer niet te vroeg zowel de Azen als de Heren van een kleur vast te leggen. Gebruik ongedaan maken om een lijn te testen, en bewaar een schudbeurt voor het eindspel, waar één goed getimede herschudding vaak de laatste koppige kaarten vrijspeelt.